خوب بهتره در مورد شرایط فعلی کمی بنویسم تا دوباره حس نوشتنم برگرده بلکم ادامه داستان مهاجرت را از سر گیرم.

مدت دوسال و هفت ماه در آلمان هستیم درین مدت دخترم دو کلاس یعنی کلاس سوم و چهارم را با بهترین نمرات حتا بهتر از بچه های المانی تمام کرد. و شامل مدرسه  ی گیمنازیوم یعنی بلند رتبه ترین  مدرسه یا به اصطلاح ما مدرسه نخبه گان در کلاس پنجم داره درس میخوانه هزار ماشالله خیلی با هوش پر تلاشه همه دوستان آلمانی و معلم هاش ستایشش میکنند. و خوب نیازی نیست که بگم زبان آلمانی اش هم پرفکته .

این یکی از بزرگترین  ومهمترین پیشرفت های خانواده ام محسوب میشه چون ما مدام دغدغه عقب ماندن درسی و صدمه که میتوانست این مهاجرت روی دخترم بزنه را داشتیم که شکر خدا برخلاف تصورم خیلی زود. دخترم با محیط  و زبان و این مردم اخت شد. 

خودم زبان  را آنقدر خواندم که به اصلاح اینجا مدرک بی یک را گرفتم و طرف با این مدرک میتواند راحت کار پیدا کند و کلا میشه گفت این مدرک برای ادغام شدن در جامعه کافیست حتا یکی از شرایط گرفتن پاس آلمانی همین مدرک است ولی من میخواهم یاد گیری زبان را باز هم ادامه بدم  خود ستایی حساب نشه بین این مهاجرین که با ما همزمان وارد آلمان شدند. و حتا کسانی  هستند که ده سال است اینجا هستند. تنها من توانستم به این مدرک دست یابم .

ادامه پست بعدی