سلام و یک بوس بزرگ به همه عزیزانم که نگران من بودند

به یاری پروردگار و دعای وانرژی شما خوبان بلاخره صحیح سلامت دو  روزی میشه به آلمان رسیدیم

باز هم باید یاداوری کنم  که نه به همین سادگی که مینویسم.

هر لحظه این سفر پابه پای مرگ بود .آنقدر اتفاقات ریز و درشت افتاده که باید با ذهن و فکر آرام یک سفر نامه طولانی بنویسم حتمافرصتش پیش امد جزییاتش را برایتان مینویسم.چون بین این راه با همسفران زیادی از ایران همراه شدم زوج های جوانی که با هویت افغانی وارد اروپا میشوند.شاید به درد یکی خورد

بهرحال مقصد مان سویدن بود ولی الان که رسیدیم سویدن مرزش بسته است پاسپورت میخواد وقبولی نداره از همه جا بهتر خود آلمان است با تعداد زیادی از پلیس ها و مسولین و کسانیکه اینجا وسویدن زندگی میکنند صحبت کردم همه المان را مناسب میدانند الان در کمپ موقت هستیم تا هنوز نشان شستی که برای پناهندگی است را انجام ندادیم فردا همه چیز مشخص میشه

به اندازه تمام زندگیم خسته ام و بیدار خواب ولی پشیمان نیستم خدارا هزار بار سپاس هر چهار نفرمان خوبیم مریضی خاصی پیش نیامد غیر از سرما خوردگی سخت من وپسرک که الان خوب شدیم.

ادم اینجا انسانیت و خوب بودن را لمس میکنه چیزیکه در جهان ما مسلمانان متاسفانه داره کمرنگ میشه

با مهربانی های صادقانه این مردم اشکم جاری میشه چرا ما اینطوری نیستیم .